شمیم عشق
كاش ميشد در محيط چشمهايت جا شوم

آبي من! مثل تو آبي تز از دريا شوم

گم شوم چون قطره اي در بيكرانت خوب من

جستجو كن در خودت شايد كه من پيدا شوم

در كتاب واژه ها زيباترين معني تويي

كاش ميشد در كتاب عشق تو من معني شوم

مثل شب تاريكم اي خورشيد عالم تاب من

ياري ام كن تا كه صبح روشن فردا شوم

از تو گفتن كار هر كس نيبست اي والاترين

من براي گفتنت بايد كه مولانا شود

 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 12:33 - جمعه سی و یکم شهریور 1391

 

این از اشعار خودم هست

نگارا رحمی از عشقت که من بیمار می میرم

تب عشقت مرا میسوزد و تب دار می میرم

میان آب و آتش گر سمندر وار می سوزم

ز عشق ساعتی صد با ای دلدار می میرم

پیامی، نامه ای ، پیکی دلم خون شد ز هجرانت

من دلسوخته از عشقت میان نار می میرم

گرفته مهرت از هر سو همه راه گریزم را

ترحم کن که از عشقت ذلیل  و خوار می میرم

ز بس اشک غم از چشمم روان گردیده می دانم

که آخر در ره عشقت به هشت و چهار می میرم

محبت کرده پا تا سرمرا پابند گیسویت

پریشانتر ز گیسویت به عشقت یار می میرم

همی گریم همی نالم ز احوال پریشانم

پریشانم ز عشقت کردی و این بار می میرم

شب و روز از غمت اشک روان از دیده می ریزم

ز عشقت خوارم و با دیده ی خونبار می میرم

شبم با گریه و آه و فغان و روزم به تنهایی

به عشقت خوب من در خانه بی آثار می میرم

شکوفا کن ز حسنت خانه ی تاریک قلبم را

و گر نه من ز عشقت ای مه ابرار می میرم




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 11:16 - یکشنبه بیست و نهم آبان 1390

 
بر سنگ قبر من بنویسـید خسته بود

اهــل زمین نبود نـمازش شــکســته بود

بر سنگ قبر من بنویسید شیشه بود

تـنها از این نظر که سـراپا شـکســته بود

بر سنگ قبر من بنویســـــــید پاک بود

چشمان او که دائم از اشک شسـته بود

بر سنگ قبر من بنویســید این درخت

عمری برای هر تبر و تیشه، دســــته بود

بر سنگ قبر من بنویســــــید کل عمر

پشت دری که باز نمی شد نشسته بود...




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 10:1 - پنجشنبه پنجم آبان 1390

 

زندگی باید کرد

گاه با یک گل سرخ

گاه با یک دل تنگ

گاه باید رویید در پس این باران

گاه باید خندید

بر غمی بی پایان....




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 9:20 - پنجشنبه ششم مرداد 1390

 

این هم از شعرهای خودم هست

تا با تو عهد بستم با دیگری نبستم
من از شراب عشقت تا روز حشر مستم
تا کی زهجر رویت باشم اسیر مویت
از گیسوی بلندت کوتاه گشته دستم
روزم سیاه کردی چون موی نو عروسان
بر کف حنای شادی آخر زغم نبستم
هر شام تا سپیده باشد اسیر دیده
دل گوید و دو دیده، جز تو نمی پرستم
دوشبن پای شمعی این دل و عشق و می گفت
غیر از تو و عشقت از عالمی گسستم




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 13:14 - پنجشنبه سیزدهم اسفند 1388

 

این شعر از شعرهای خودم هست

ساقي و ساغر و پيمانه تو را مي خواهد
به علي اين دل ديوانه تو را مي خواهد
ناله شيشه وپيمانه و مينا گويد
مي تو را جويد و پيمانه تو را مي خواهد
مسجد و دير و کليسا و خرابات و مغان
مي کشد نعره مستانه تو را مي خواهد
عاشقان را نتوان داد نسب بيگانه
به خدا محرم و ديوانه تو را مي خواهد
تومگر شمع شب افروز مه و ماه که اي
که گل و بلبل و پروانه تو را مي خواهد
همه کردند ملامت ، تو مکن عيب دلم
دل تنگ من ديوانه تو را مي خواهد




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 13:9 - پنجشنبه سیزدهم اسفند 1388

 

 این شعر از شعرهای خودم هست

باز دیدم روی دلجوی تو را

حلقه حلقه تار گیسوی تو را

عاشقت بودم ، شدم دیوانه ات

تا که دیدم چشم جادوی تو را

نیمه شب از خانه بیرون آمدم

تا که از گل بشنوم بوی تو را

جمله گلها رنگ و بویی داشتند

من ندیدم در گلی خوی تو را

یادم آمد خنجر برنده را

تا که دیدم طاق ابروی تو را

جان چو چوگان کردمی، خود استوار

تا ربایم وصل چون کوی تو را

با سر مژگان و اشک دیدگان

می کنم خلد برین کوی تو را

هر که رویت دید چون من شود

ماه دارد حسرت روی تو را

 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 11:25 - جمعه بیست و سوم بهمن 1388

 

این شعر از شعرهای خودم هست

 عاشق ان لعل شیرین ، به شیرین شاعری مشهور هستم

چشم مستش با نگاهی کرده است بی تاب و مستم

من جوان و بی کس ودلداده و خلوت نشینم

کی گنه باشد اگر از لطف خود گیری تو دستم

با نگاهی کن دلم را شاد ای سرو خرامان

تا به کی تیرم زنی ، از دور گویی ناز شستم

چشم مست و صورت زیبا در عالم هست

اما دیده روی تو و من عاشق یکتا پرستم

 عاشق دیوانه گویی با که گوید راز خود را

 آنقدر دانم که از عشق جمالت مست مستم

اشتری در خواب بیند گر زشوقش پنبه دانه

او منم بیدارم و لب تشنه جام الستم




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 20:23 - پنجشنبه پانزدهم بهمن 1388

 

 گفتم به دل دیوانه ای گفتی مرا تقصیر نیست

گفتم که مست باده ای گفتی کسی دلگیر نیست

گفتم که آه و اشک من اخر تو را رسوا کند

 گفتی در آه و اشک تو بیهوده گو تقدیر نیست

 گفتم پریشان کردن گیسو پریشانم نمود

 گفتی که دام عاشقی گیسو بود ، زنجیر نیست

گفتم شکایت میکنم از چشم و ابروی کجت

گفتی که محکوم منی در خیر و شر تزویر نیست

گفتم لب لعلت نمک بر بر جسم و جانم میزند

گفتی بیا اندر برم از لذتش جان سیر نیست

گفتم شده چشم و دلم مایل به تک خال لبت

گفتی علاج چشم و دل جز خوردن یک تیر نیست

 گفتم غم عشق تو من را به رسوایی کشید

گقتی در عشق و عاشقی تقصیر هست،تدبیر نیست




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 20:18 - پنجشنبه پانزدهم بهمن 1388

 
رای من گم شده است
من همين جا بودم
رای من دستم بود
سيل و طوفان و تگرگ و برف و باران که نبود
ديگران را ديدم
رايشان زيبا بود
رايشان به رنگ يک حضور عاشقانه بود
صبح بود و ما همه در انتظار يک طلوع سبز
رای خود را با اميدی تازه در صندوق شک انداختيم
بی خبر بوديم و مانديم از دل اين جعبه های شعبده
تا که شب آغاز شد
جعبه ها وقتی به مخفيکاه آنان باز شد
ابتدا از داخلش خرگوش و دودی و بخاری در هوا بيرون جهيد
" رای ها را بشمريد "
هی شمردند و شمردند و نشانی از نشان ما در آن پيدا نبود
رای ما گم شده بود
ما همين جا بوديم
داد ما ، با ناله ی تکبير ما سمت خدا پرواز کرد
دست و پاها بسته است
خون ما در شيشه است
اي خدا ، تو رای ما را از حريصان بازگير




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 22:8 - سه شنبه نهم تیر 1388

 

   از اشعار خودم امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

       بر ابرویش گرفتارم مده عطار آزارم         

                 اگرآید به دیدارم دم دیدار می میرم

    قسم بر گیسوی یارم نگر بر چشم خونبارم

 که امشب سخت بیمارم چرا بیمار می میرم

   طبیبا چاره دردم نگر رخساره زردم 

  که امشب مست و مدهوشم ولی هشیار می میرم

   مده عطار دارویی دگر بر من محزون

   که با حسن ختامم در همین اشعار می میرم

   اجل فرصت بده تو این دل آلوده دامن را  

  نمازی خواند و گوید به هشت و چهار می میرم

   ببر عطار از بهر خدا پیغام من امشب 

   بسوی آن پری رخسار بگو ای یار می میرم

   بگو عطار از روی محبت یا ره احسان

  که آن گلچهره آید ور نه من اینبار می میرم

   پریشان کرده گیسوی پریشانش مگر امشب

 که من در سیل اشک چون مرغ بوتیمار می میرم

   بیار عطار یک شمع و چراغی بهر من امشب   

                                      که من بر حلقه حلقه گیسوی چون مار می میرم

   ز فراق یار گویا که این دل گل میکند پرپر     

                                   بپای این گل بی خار شدم چون خار می میرم

 

 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 14:8 - سه شنبه چهاردهم آبان 1387

 

 

  دلبرم با غمزه بر من کرد اعلام خطر گفتم بچشم  

گفت در این ره زجان باید کنی صرف نظر گفتم بچشم  

  گفتم آیا می دهی رخصت کنم سیر رخت 

گفت رو در خانه بنشین بی ثمر گفتم بچشم       

  گفتم اناب لب تو قسمت ما می شود؟

گفت گر روزی روم من در سفر گفتم بچشم       

  گفتم از نیم نگاهت سوختم ای نازنین

گفت بی تابی مکن رو پشت در گفتم بچشم        

  گفتم از چشم سیاهت دل شکایت میکند

گفت رو بیهوده گو باز آن قمر  گفتم بچشم      

  گفتم ای شوخ پریوش کن قبول خدمتی

گفت با مژگان بزن جارو ز سر گفتم بچشم        

  گفتم از شفقت زدم جارو سرا را ای مه جبین

گفت مگر آبی نبودت در بصر  گفتم بچشم         

  گفتم این بیگانه دل سوخت زین سودا گری

گفت ای دیوانه از من کن حذر  گفتم بچشم        

  گفتم از بهر قرار دل بده یک بوسه ای

گفت کن شرم و حیا خاکت بسر  گفتم بچشم       

  گفتم از نا مهربانیت نگارا سوختم

گفت بسپارش قضا را بر قدر  گفتم بچشم         

  گفتم از تیر نگاهت قلبم آتش میزنی

گفت از این گفته ها نامی مبر  گفتم بچشم        

  گفتم آیا عاقبت من بر وصالت میرسم؟

گفت بیرون کن زگفتارت شرر  گفتم بچشم        

  گفتم ازآه من غمدیده پروا کن دمی

گفت اگر حرفی زنی بینی ضرر گفتم بچشم       

  گفتم از دامت رها کن این دل آلوده را

گفت دارد عاشقی صدها خطر گفتم بچشم        




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 18:23 - چهارشنبه سی ام مرداد 1387

 

سلام این از شعرای خودم هست امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

   گفت دلبر چشم مستم را نگر گفتم بچشم    

                                           گــفت نـاراحـت مشـو دارد خـطر گـفـتم بچشم

  گفتم آیا میدهی کامم ز لعل نوش خند    

                                           گـفت خواهی دید زین سـودا ضرر گفتم بچشم

   گفـتم آیـا میـکنی ارشادم از حسنت دمی    

                                           گفـت گـر عشـقـت کـند در من اثـر گفتم بچشم    

   گفتم ابروی کمانت قصد جانم کرده باز   

                                            گفت جان در پیـش گیرش کن سپر گفتم بچشم     

   گفتم ای شوخ پریوش چهره بنما سوختم

                                             گــفــت بـر آســمان بـنـگـر قـمـر گـفـتم بچشـم      

 گفتم عشقت برده از تن طاقت و عقل از سرم  

                                           گـفت بــا عـشـقـت بـبـنـد محکم کمر گفتم بچشم   

   گفتم آیا دست خود را مینهی در دست من؟           

                                            گــفـت گـر بـاشـی گـدای رهگـذر گـفـــتم بچشـم  

   گفتم عقل دین و دل را باختم در نرد عشق   

                                           گـفــت،گـفــتم دارد ایـن سـودا ضـرر گفتم بچشم   

   گفتم آیا میکنی روی نظر بر عاشقان    

                                            گـفت این هم بـهـر عاشــق یـک نظر گفتم بچشم




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 11:57 - جمعه بیست و هشتم تیر 1387

 

سلام این از شعرای خودم هست امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

------------------------

 

  تــرا  گـر هسـت عشق یار در سـر                      مزن بــر هـر دری غـیر از همان در

  در مــعشوق شب تا صبح باز است                      دو دســت عاشـقـان سوی نیاز است

  در معـشوق به روی هر که وا شد                      دلــش از قـید و بند غــم رهـا شـــد

  مسوزان دل که دلها جای یار است                     درون هــر دلــی پــرورگــار اسـت

  دل مــومـن سـرای زرنـگار اسـت                     دل مومـن سرای هشت و چـهار است

  دل عــارف رمــــوز عـشــق دارد                     ز سـر تــا سـیـنـه سـوز عـشـق دارد

  بر آن دلـها که جای پـای یار است                     شـکسته،سوخته از غـم داغدار اسـت

  بر آن دلها که شـب تا صـبح بـیدار                    بـگــوینــد حـی و یــا قـیـوم بـسیار

  دل مـجـروح ایـن دل از نــوایــش                    ز غــم بنـمـوده شـادی در عــزایـش




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 12:26 - چهارشنبه پنجم تیر 1387

 

سلام این از شعرای خودم هست امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

------------------------

 

نعره زد عـشق که رسوای جهانـت کردم

در به در از وطن و شـهر و مکـانت کردم

گفتم ای عشق بگو منزل خوبان به کجاست؟

سوختم گفـت به من خوب کبـابت کـردم

گفتمش این همه غوغـاست به سر داری تو

گفـت خاموش که من خانـه خرابت کردم

گفتـم ای عشق بگو آرام گه یار کـجاست؟

گفت آهسته به من که رخنه به جانت کردم

گـفتم ای عشق خـبر از آه و فغانم داری؟

گـفت خامـوش که رسوای جهانـت کردم

گـفتم ای عشق تو آتش به دلـم می پاشی

گـفت مانـند خطا رفته خطابـت کـردم

گفتم ای عشق تو با این دل غمـدیده بساز

        گـفت برگـرد که بیـگانه حـسابـت کـردم




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 17:52 - دوشنبه سوم تیر 1387

 

سلام این از شعرای خودم هست امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

------------------------

 ای طـبیبا جـگرم خـون شده زیـنهار بـرو

                                                        خـفـته در سیـنه من درد  شـرر بـار بـرو

                                                        دارو درد مـرا هـیچ طبـیـبی نشـناخـت

                                                        تـو را گـیـسـوی پریـشـان سـر یار بـرو

                                                          ابـرویش خنجر خونخوار به قـلبم زده اسـت

                                                          تـو را آن خـال لب و نرگـس بیـمـار بـرو

                                                          ای طبیـب عـاشق دل خستـه و بـیمار منـم

                                                          تـو را آه سـحـر و مـرغ گـرفـتـار بـرو

                                                         شـد خزان عمر و دل از سینه سر آورده برون

                                                          تـو را لـوح و قـلم و خـامه و دسـتار بـرو

                                                           ای طبـیـبا مـن بیـمار دگـر رفـتـنـیـم

                                                           واگـذارم بـه خـود و از سـر بـیـمار بـرو

                                                          ای طبیب جسم خزان دیده من رو به فناسـت

                                                            تـو را مـردان حـق و نـور ده و چهار بـرو

                                                           صـد هـزاران غم ناگـفته بـه دل دارم از او

                                                          تـو را مـرغان شـب و اشـک شرر بار بـرو

                                                          زهـر انـدر جـگرم کـرده قیـامت بـر پـا

                                                         تـو را آن مـحـتسـبـان سـر بـازار بـرو

                                                         شـاخه خشک خـزان دیـده این بـاغ منـم

                                                          تـو را پروانه  و شـمع و گـل بی خـار بـرو

                                                           عـاقبت این دل خون دل به فـغان گفت طبیب

                                                         جـسم بی جان شده ام میکـنـد اقـرار بـرو

 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 17:43 - دوشنبه سوم تیر 1387

 

سلام این از شعرای خودم هست امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

------------------------

 آتش عشق تو تا در دل ما منزل کرد

سوخت بیگانه و طرز سخنش باطل کرد

نام نامی تو نازم که ز سرمستی عشق

دیده ی دل به جمال تو مرا مایل کرد

اشک شوق از چه نریزم که ز خوشحالی دل

خرمن سوخته ام را ز وفا حاصل کرد

شور عشقت به سر ما سر سودایی ما

که نمایان شد و اوراق مرا کامل کرد

یوسف از مصر به کنعان نرسیدست هنوز

تا بگوید که مه من به کجا منزل کرد

لیلی ماست که از خانه برون آمد و باز

چشم مجنون صفتان سوی محمل کرد

یارب از چشم بد مردم بیگانه بگیر

آنچه با این دل دیوانه دل آن عاقل کرد

چشم مستش دل دین برد و به یک نظاره

دست کوتاه مرا حایل آن کاکل کرد

نازم آن عشق یک دل که ز سر پنجه عشق

جوی شیرین سوی شیرین زد و ود غافل کرد

چک چک تیشه فرهاد به شیرین میگفت

پای بند لب شیرین تو ما را دل کرد




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 7:4 - پنجشنبه پانزدهم آذر 1386

 

سلام این از شعرای خودم هست امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

------------------------

ما باده فروشان همــگـی مسـت السـتـیـم       

    از بــاده وحـدت ز ازل سرخــوش و مـــستـیـم         

          عمـری اسـت کــه دردی کش میخانه عشقیم                

    در کـــوی خـــرابــات مـــقـــام جــام به دسـتـیـم       

   از روز ازل هـــــمـــــــدم اغـــــیـــــار نــبـــودیـــم      

                         دیـــــرســــت کـه بــا یــار بـه خلـوت نـنـشـستیم                           

دیـــــدیـــــم چــــــــو نــــامـــردمـی مـردم بدخواه

ابریغ می و سـاغر وپـــــیــــمانه شــــکـــسـتــیـم

از ســــرزنــــــش خــــلـــــق جـهــان بـاک نـداریـم

بـــــر طـــعـــنـه زنـان گــوی هــمـانـیــم که هستیم

گمره نــشـــویــــم مــنـع مـــــکــن بــاده کـشـان را

مــــــا بـــــاده خـــور و بــــاده کـــش و باده پــرستیم

با اشـــــک روان و مـــژه جــــارو کــــش عشـــقــیم

مـــــا سـوخـتـــگـــان گـــوش بر آن بــانــگ جــرستیم

بـــــاز است در میــــکــــــده از هــــمــت مولـــــــا

در را بــــــه روی زاهـــــد نــــشــنــاخــتــه بستیم

از کـــــــــوی خـــرابـــــات مــــکــش پـــــای ارادت

مـــــا نــبـــض کــــش و خــود شــکــن و یار پــرستیم

غــافــــل مــشو ای دل و سبــــــک بال ســــفر کـــن

بـــر مـــرکــــب چــــوبـــی مــن و تـــو دست به دستیم




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 20:49 - سه شنبه ششم آذر 1386

 

سلام این از شعرای خودم هست امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

------------------------

حیف و صد حیف که دلبر هدفش جور و جفاست  
جان به قربان نگاری که دلش غرق وفاست
چه سلام و علیکیست تو با ما داری؟
سر فدای رخ آن یار که همبشه صفاست
دل تنگم ز غم و غصه سخنها دارد 
راز دل یا که توان گفت که نگویند خطاست
مهربانی بکن  و رشک ز دل بیرون کن
عزت و ذلت ما و دگری دست خداست
 دلم از مهر و محبت چه اثر دید که گفت
وای بر حال کسی که دلش از یار جداست
پوستین پاره نمودی و دلم سوزاندی
فرق ما بین من و تو به خدا چون و چراست
 من که از آتش بیداد تو می سوزم و تو
خود ببالی و بگویی به رقیبم که رواست



نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 8:45 - جمعه هشتم تیر 1386

 

 

سلام این از شعرای خودم هست امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

 

------------------------

  "التماس دعا"

 عشقم کشید جانب دارالقرار عشق                            کاری نبود در خور من غیر کار عشق

عشق و وفا و محبت ربود عقل                                     کردم تمام هستی خود را نثار عشق

عشق و جنون و خاطره های جوانیم                             کردست دلم را عارفانه مهار عشق

عشق از ازل به فرق سرم چون نهاد پای                     از سر ربود عقل و گرفت اختیار عشق

عشق علی و آل گر مرا نبود                                         میسوخت پیکرم ز ازل از شرار عشق

عشق ای یپانه سرور و سالار و مونسم                       بنگر به دیده ام که شده آبشار عشق

عشق ای امید زندگی و تکیه گاه دل                             ما را کشید دیده و دل در کنار عشق

عشق ای جهان هستی و گلزار و گلشنم                     ما را که کرد عاشق هشت و چار عشق

عشق ای انیس و مونس شبهای تار ما                        ما را گذشت ساعت لیل و نهار عشق

عشق ای دلیل مسجد و محرب و میکده                       آمد خزان و طی شد و سر شد بهار عشق

عشق و شراب و شاهد و شمع و نوای یار                   بردست عارفانه دلم در دیار عشق

عشق ار بسوخت بال و پر من چه غم که من               روشن شده است کلبه تارم ز نار عشق

عشق بود و دل و گلی و بلبل ولی دریغ                       دل رفت و گل شد و نالد بهار عشق

عشق آمد و به لوح مزارم چنین نوشت                        کین خفته عاشقانه و باشد خمار عشق

عشق ای امید بخش دل و دین نگر ببین                      دیوانه وار میروم اندر دیار عشق

عشق یک شبی به خانه ی دل بزن سری                   آلوده ببین نشسته همی انتظار عشق

عشق و حقیقت ومی و ساقی و زلف یار                     تابند چون ستاره به دار القرار عشق

عشق یک دمی به سیل سرشکم که می برد             دیوانه وار به دل خونین کنار عشق

عشق می کنی محاکمه در دادگاه دل                         محکوم گر شدم کشدم او به دار عشق

 

 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 16:5 - چهارشنبه ششم تیر 1386

 
بعد یه عمر دلتنگی، چشمای خیس و غمگین
با یه بغل گلایه، میرم از روزگارت
غصه نخور، به جزمن هیچکس دلش از سنگ نیست
تو راست می گفتی انگار، چشمام با تو یه رنگ نیست
نمی دونم رفتن و به پای چی بذارم
بهونه ای ندارم که باز برات بیارم
می خوام برم از پیشت تا عادتت نباشم
نه ، نمی خوام با اشکام برات قفس بسازم
ساده بگم هنوزم چشمام به یادت خیسه
دستام پی بهونه برات شعر می نویسه
هنوز یه حس کهنه از تو برام می خونه
نم نم بارون دل و پیش تو می کشونه
حیف که دیگه فرصتی برای دل نمونده
فاصله انگار دیگه قصه مونو سوزونده



نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 22:16 - دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386

 

 این شعر را چند روز پیش در دل شب گفتم امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

------------------------

 

 زعشق یار شـدم مـست و بی قرار امـشب          کـشـم زسـیـنـه برون قـلب داغـدار امـشـب

 بـه دوسـتی درش ســر نـهـــاده ام امـــشـب       که جان به مـقـدم پـایــش کـنـم نـثـار امـشـب     

 بـــه آیـــه آیـــه ی قـــرآن کــه آرزومـنــدم               کـــه نــامــه ای بـنــگــارم بر آن نگارامشب

 زاشک چشم و زمـژگــان نـویـسـم ایـن نامــه       کـه خـواب رفـتـه دو چـشـمم زانـتـظارامـشـب    

 فـــدای قــامــت دلـجـوی ایــن چـنــیـن یـــاری        کـــه کـرده فـصـل زمـسـتـان مـن بـهـار امـشـب

 چـگـونـه شـرح فــراقــــش دهـــم خــدا دانـــد       که بـسـته گـیـسـوی او بـر دلـم چـو تـار امـشــب

 صــدای نالـه ی تــار و نــوای دلـخـوش یــار             گـرفـتـه سـخـت عـنـان یـا که اخـتـیـار امـشـــب

 زشــوق آن صـــنــم گـلـعـذار بـاده بــه دوش           زده بـــه دامــن دشــت آهـوی خـتــن امـشـب

 به پاس عـشـق نـهـم سـر به پای خاک رهـــش         اگـــر قــدم بـنـهـد بـر ســر آن نـگـار امــشـب

 زخـــانــقـــاه بــریـدم بــه  ســوی مــیـخـانــــه          کــه جـــام بـاده کـنـم نـوش جـان هـزار امـشب

 مــیــان قـبــلـه ی ابــروی او نـمــاز امــشــب            بــه گــریـه دسـت بـرآورده زار، زارامــشب

 دهم به مرغ سـحر امشب تا برد شکایت عشق     بــه نـزد یـار ویــا سـوی هـشـت و چـهار امـشـب

 عــلــی ولــی خــدا گــر بـه داد مـــن نـرسـد               دهــم بر آب زغــم نـقــش روزگــار امـشــب

 ســر و تــن و دل و جان مـیـکـنـم نثار رهش               اگــر ز کــوچــه ی دل من کـنـد گــذر امـشـب

 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 6:48 - چهارشنبه یازدهم بهمن 1385

 

دوش نــقـاش زغــم پــرده تصویــر کشید

عکسی ازخاطره ی کودک بی شیر کشید

گفتمش دیده ای آن کودک دل ریـش یـتیم

عکس آزرده دلی بی کس و غمگیر کـشید

گفتمش عکس یکی مست غم انگیز بکـش

خامه برداشت ز خشم و جگـر شیر کشـید

گـفـتـمـش نام مـن سوخـتـه دل را بـنـگـار

سوخت چو شمع ومرا نامه ی تقدیر کشید

گـفـتـمـش هستـیـم از کـف شد و امید رفت

عکـسـی از چهره ی آن مـادرک پیر کـشید

گفـتمش دیـده و دل هـر دو بدیـن راهـم برد

خـون چـکـیـد از قـلم کاتـب و یک تیر کشید

گفتـــمـش خانه دل گـشته خراب از می نـاب

عـکـس مـعـمـار ازل از پـی تـعــمـیـر کـشـیـد

گـــفتـمــش ســاز دل آهــنــگ حــقـیـقـت دارد

زلـــف پــــر چــیـن نـگار من دلــگــیــر کـشید

گــفــتـمـش این سر شوریـده من سودایـی است

عـــکـــس یــک خــانـقــه و مـیـکـده و پیر کشید

گــفــتـمـش سـاقــی مـیـخــانـه درویشـان کیست؟

عــکــس یــا نــادعــلـی شکــل دو شمــشـیر کشید

گــفـتـمــش گــشــت عـیـان کـل عـجایــب بـه خدا

تــا ســحـــر ورد زبــــان بـــود بـــه تـحــریر کشید

گــفــتـمــش عــــاشــق و شـــوریـده ام و دیــوانـــــه

عـــکــس مــجــنــون صــفـتـی در قل و زنجیر کشید

گـــفـــتـمش درد فراق از هـــمـه افــــزون تـــر شـد

عـــکســی از شــام و آن کودک دلـگـــیـــر کـــشـــید

گــفـتـمـش نـعــره زنــان ای دل غـــافـــل بــس کـن

با ســخـــن چــهــره ی آن عـاشـــق اکـســیــر کـشـید

گـفـتـمـش نـالــه زنــان،اشــک فـشـان یار کجـاسـت؟

عـــکــس شـمــع و قــمــــر و زهـــره به تاخیر کشید

گــفــتـمـش مــهــــدی مــوعـــود نــیــامـــد چــه کنم؟

عـــکـــس دیــــرو حـــرم وکــعــبــه بــه تــکبیر کشید

گــفـتـمش مـهــر عـلـی گــر بـه دلـــت هـســـت بکش

خــتـــم کـــرد آیـــه قــــرآن و بـه تـــفــســیــر کــشـید

گــفــتــمــش حـال دل از شــانــه و آیــیـــنــه بــپــرس

خــــرمـــن گــیــســــوش آشــفــتـه چــو زنـجـیـر کـشید

گـفــتــــمــش طـــرز ســـخـــن ســاخت اینگونه خطاست

 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 7:9 - چهارشنبه چهارم بهمن 1385

 

 این شعر از شعرای خودم  امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

------------------------

صنما به تارمویت،به صبوی می به خویت                    به شمیم زلف و بویت که ببرده ای قرارم

به دو چشم شوخ شنگت،به دو ابروی قشنگت                 به نگاه رنگ رنگت که ببرده ای قرارم

به دوگیسوی کمندت،به لبان نوش خندت                         به وفا و عهد چندت که ببرده ای قرارم 

به گل جمال رویت،به بهار آرزویت                                 شده دل اسیر کویت که ببرده ای قرارم

به دونرگس خمارت،به دو چشم اشک بارت                  شده ام ذلیل و خارت که ببرده ای قرارم

به نوای سوز وسازت،شده ام عشق بازت                         به رقیب مفت بازت که ببرده ای قرارم

به وفاوعهد یارت،تو ودین و هشت و چهارت                   سرمن به پای دارت که ببرده ای قرارم

به شعار و ابتکارت،به دیار و روزگارت                         سرو جان دراختیارت که ببرده ای قرارم

صـنما تورا به رندان،به حقیقت و به وجدان                  به شکایت و به زندان که ببرده ای قرارم

به امید نا امیدان،به گل جمال خوبان                                   به وفا و عهدیاران که ببرده ای قرارم

به صدای آبشاران،به سرشک بی نوایان                             به قرار بی قراران که ببرده ای قرارم

به فقیر و مستمندان،به دعای دردمـندان                        به دو لعل نوشخندان که ببرده ای قرارم

به صفات رادمندان به نوازش یتیمان                                  به اسارت اسیران که ببرده ای قرارم

به طراوت بهاران،به شمشم زلف یاران                                 به دل امیدواران که ببرده ای قرارم

به خدای حی سبحان،به علی شه فقیران                           به نواوصوت قرآن که ببرده ای قرارم

به گل و به گلعذاران به سمند تک سواران                          به قیام سربداران که ببرده ای قرارم

به نماز حج گزاران به معارف و به عرفان                           به نیایش اسیران که ببرده ای قرارم

به ستارگان و هامان،به یم و ریزش باران                        به دوچشم اشکباران که ببرده ای قرارم

به دونرگس خماران،به می و شراب خواران                       نظری به دلفکاران که ببرده ای قرارم

  به شب و سیاهی شب،به لبی که هست بر لب          بنگربر مسکین از تب که ببرده ای قرارم 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 7:7 - چهارشنبه چهارم بهمن 1385

 

سـهـم مــا ازغـم هــجـران تـورویـایــی بــود

کـه از آن هــر چــه کـشــیـدیـم، تماشایی بود

در پــس پـنـــجــره عــشــق تـــوافــتــاد دلــم

در پـسـش هر چه که بود، قطره و دریایی بود

حــســرت سـاحــل چـشــم تـو چه طوفانی کرد

کــاش در کـنــج نــگــاه تـو مــرا جـایـی بـــود

در غــمــت چـون گذرد روز و شـبـم بی پایان؟

گــرچـه امــروز برفـت ، غـصـه ی فـردایی بود

مــاه غـمـخــوار مـن و بـغـض تـرانـه هــر شــب

تـــا ســحـــر هـــمــنـفـس عـاشـق رسـوایـی بـــود

شــبـنـم از قـصـه ی عـشـق تـو سـخـن گـفت وشـنید

مــرغ هـدهـد بـه لـبـش قـصـه ی چــون مــایــی بـود

گــر چــه از شـــادی و ســـر مـسـتـی مــا هـیـچ نماند

در غـمـت هـر چـه کـه بـود، مــحــشر کـبـرایـی بـود

مــا درایــن شـب بـه تـمـاشــای تـو خـواهـیـم نـشـست

ای کــــه ایــن قـصـه بـرایـــت هـمـه لـالــایـــی بــــود

بــه تـــمـــنــای وصــالــت، مـســت و خـرابم هر شب

بــانــگ عــشــقـت بـه جــهــان میــزنـم ار نــایــی بـود




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 7:54 - جمعه بیست و نهم دی 1385

 

اگه دلــم تنگ میشه خیلی بــرات منو ببخش...

اگه نگام گم میشه تو شهرچشمات...منو ببخش...

 منو ببخش اگــه شبها ستاره ها رو میشمــارم...

 اگـه همش پیش همه بهت میگم دوستت دارم...

 منو ببخش اگـــه برات سبد سبد گـــل میچینم...

 منو ببخش اگه شبا فقط  تو رو خـواب میبینم...

 منو ببخش اگه تو رو میـسپارمت  دست خدا...

 اگه پیش غریبه ها به جـای تــو میگم شمــا...

 منو ببخش اگه واسه چشمای  تو خیلـی کمم...

تـو یه فرشتـــه ای ومن خیلــی باشم یه آدمم...

 منو ببخش اگه فقط میخوام بشـی مال خـودم...

 ببخش اگه کمم ولی... زیـادی عــاشقت شدم.

 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 18:51 - شنبه یازدهم آذر 1385

 

 این شعر از شعرای خودم  امیدوارم ازش خوشتون بیاد.

------------------------

تویی شمع شب من ، تویی همسفر من ،

تویی زیباتر از یاس ، تویی نیلوفر من

تویی همراه و همدل ، تویی صاحب هر دل ،

چه گویم از رخ تو ، من مجنون و بی دل

تویی سبزی صحرا ، تویی آبی دریا ،

تویی زرین خورشید ، تویی ، سرخی دلها

منم دیوانه تو ، تویی افسونگر من ،

 کسی خواهم ،  ز عشقت کند یاد آور من

منم آواره تو منم بیننده تو ،

 تویی چشم و چراغم  ، منم شر منده ی تو 

منم دلتنگ رویت ،  دلم آید به سو یت ،

 چه کردی با دل من ، که کردم جستجو جویت

نباشد چون تو زیبا ، چه عشقم چه زلیخا ،

فقط دانم که نامت بود آرام دلها 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 6:7 - شنبه ششم آبان 1385

 
 

ای غریبه آشنایم می شوی؟

آشنا با گریه بی انتهایم می شوی؟

در غریبستان چشم التماس عاشقیست

با نگاهت هم صدا با چشم هایم می شوی؟

در خزان غربت و افسردگی پژمرده ام

با بهار ریشه هایت ریشه هایم می شوی؟

گر دلم پرچین ندارد این نشان سادگیست

هم نشین ساده و صادق برایم میشوی؟

 




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 7:36 - یکشنبه شانزدهم مهر 1385

 

تو غریبه من یه عاشق که برات دل نگرونه
فاصله بین من و تو اززمین تا آسمونه
روزای خوبه گذشته کاشکی بر میگشت دوباره
شبای سرد جدایی باز میشد پراز ستاره
کاش میدیدم که نگاهت پر عشقه مهربونه
از لب تو میشنیدم غزلای عاشقونه
تن من پر از شکایت دل من پر از حکایت
من میخواستم با تو باشم برسم تا بی نهایت
تو هنوز تو آسمونی من زمینم که اسیرم
من بازم در انتظارم که نفس از تو بگیرم

تو غریبه من یه عاشق که برات دل نگرونه
فاصله بین من و تو اززمین تا آسمونه
روزای خوبه گذشته کاشکی بر میگشت دوباره
شبای سرد جدایی باز میشد پراز ستاره
باز میشد پراز ستاره




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 4:31 - شنبه پانزدهم مهر 1385

 

                                 تکيه به شونه هام نكن من از خودت خسته ترم

      مـا که بـه هم نمی رسيم , بسه ديگه بـزار بـرم

      کی گفته بود به جرم عشق يه عمری پرپرت کنم

      حيف تو نيست, کنج قفس  چادر غم سرت کنم

      مـن نـه قلنـدر شبـم , نـه قهـرمـان قصـه هـا

      نـه برده ی  حلقه به گوش , نه ناجی فرشته ها

      تـو ايـن دو روز زنـدگـی , شبيـه مـن فـراوونـه

      يه لحظه چشمات و ببند  گذشتن از من آسونه

      من عاشقم همين و بس , غصه نداره بی کسی

      قشنگی قسمت ماست که ما به هم نمیرسيم

      تکيه به شونه هام نكن من از خودت خسته ترم

      ولـی هنـوز عـاشقتـم , بــزار بــرم , بــزار بــرم




نویسنده : امیر قرت الاعیان | تاریخ : 5:20 - پنجشنبه ششم مهر 1385

 

آخرین مطالب

» كاش ميشد ... ( جمعه سی و یکم شهریور 1391 )
» اشک روان ( یکشنبه بیست و نهم آبان 1390 )
» سنگ قبر من ( پنجشنبه پنجم آبان 1390 )
» زندگی باید کرد ( پنجشنبه ششم مرداد 1390 )
» عهد ( پنجشنبه سیزدهم اسفند 1388 )
» تو را می خواهم ( پنجشنبه سیزدهم اسفند 1388 )
» روی دلجو ( جمعه بیست و سوم بهمن 1388 )
» به خاطر تو ( پنجشنبه پانزدهم بهمن 1388 )
» تدبیر ( پنجشنبه پانزدهم بهمن 1388 )
» آه ( سه شنبه نهم تیر 1388 )
» گل بی خار ( سه شنبه چهاردهم آبان 1387 )
» صدها خطر ( چهارشنبه سی ام مرداد 1387 )